“Na hi vaṇṇena sampannā, mañjukā piyadassanā; Kharavācā piyā hoti, asmiṁ loke paramhi ca.

Nanu passasimaṁ kāḷiṁ, dubbaṇṇaṁ tilakāhataṁ; Kokilaṁ saṇhavācena, bahūnaṁ pāṇinaṁ piyaṁ.

Tasmā sakhilavācassa, mantabhāṇī anuddhato; Atthaṁ dhammañca dīpeti, madhuraṁ tassa bhāsitan”ti.

Sujātajātakaṁ navamaṁ.