• Jātaka
  • Aṭṭhakanipāta
  • Kaccānivagga

4. Sumaṅgalajātaka

“Bhusamhi kuddhoti avekkhiyāna, Na tāva daṇḍaṁ paṇayeyya issaro; Aṭṭhānaso appatirūpamattano, Parassa dukkhāni bhusaṁ udīraye.

Yato ca jāneyya pasādamattano, Atthaṁ niyuñjeyya parassa dukkaṭaṁ; Tadāyamatthoti sayaṁ avekkhiya, Athassa daṇḍaṁ sadisaṁ nivesaye.

Na cāpi jhāpeti paraṁ na attanaṁ, Amucchito yo nayate nayānayaṁ; Yo daṇḍadhāro bhavatīdha issaro, Sa vaṇṇagutto siriyā na dhaṁsati.

Ye khattiyā se anisammakārino, Paṇenti daṇḍaṁ sahasā pamucchitā; Avaṇṇasaṁyutā jahanti jīvitaṁ, Ito vimuttāpi ca yanti duggatiṁ.

Dhamme ca ye ariyappavedite ratā, Anuttarā te vacasā manasā kammunā ca; Te santisoraccasamādhisaṇṭhitā, Vajanti lokaṁ dubhayaṁ tathāvidhā.

Rājāhamasmi narapamadānamissaro, Sacepi kujjhāmi ṭhapemi attanaṁ; Nisedhayanto janataṁ tathāvidhaṁ, Paṇemi daṇḍaṁ anukampa yoniso”.

“Sirī ca lakkhī ca taveva khattiya, Janādhipa mā vijahi kudācanaṁ; Akkodhano niccapasannacitto, Anīgho tuvaṁ vassasatāni pālaya.

Guṇehi etehi upeta khattiya, Ṭhitamariyavattī suvaco akodhano; Sukhī anuppīḷa pasāsamediniṁ, Ito vimuttopi ca yāhi suggatiṁ.

Evaṁ sunītena subhāsitena, Dhammena ñāyena upāyaso nayaṁ; Nibbāpaye saṅkhubhitaṁ mahājanaṁ, Mahāva megho salilena medinin”ti.

Sumaṅgalajātakaṁ catutthaṁ.