- Jātaka
- Aṭṭhakanipāta
- Kaccānivagga
4. Sumaṅgalajātaka
“Bhusamhi kuddhoti avekkhiyāna, Na tāva daṇḍaṁ paṇayeyya issaro; Aṭṭhānaso appatirūpamattano, Parassa dukkhāni bhusaṁ udīraye.
Yato ca jāneyya pasādamattano, Atthaṁ niyuñjeyya parassa dukkaṭaṁ; Tadāyamatthoti sayaṁ avekkhiya, Athassa daṇḍaṁ sadisaṁ nivesaye.
Na cāpi jhāpeti paraṁ na attanaṁ, Amucchito yo nayate nayānayaṁ; Yo daṇḍadhāro bhavatīdha issaro, Sa vaṇṇagutto siriyā na dhaṁsati.
Ye khattiyā se anisammakārino, Paṇenti daṇḍaṁ sahasā pamucchitā; Avaṇṇasaṁyutā jahanti jīvitaṁ, Ito vimuttāpi ca yanti duggatiṁ.
Dhamme ca ye ariyappavedite ratā, Anuttarā te vacasā manasā kammunā ca; Te santisoraccasamādhisaṇṭhitā, Vajanti lokaṁ dubhayaṁ tathāvidhā.
Rājāhamasmi narapamadānamissaro, Sacepi kujjhāmi ṭhapemi attanaṁ; Nisedhayanto janataṁ tathāvidhaṁ, Paṇemi daṇḍaṁ anukampa yoniso”.
“Sirī ca lakkhī ca taveva khattiya, Janādhipa mā vijahi kudācanaṁ; Akkodhano niccapasannacitto, Anīgho tuvaṁ vassasatāni pālaya.
Guṇehi etehi upeta khattiya, Ṭhitamariyavattī suvaco akodhano; Sukhī anuppīḷa pasāsamediniṁ, Ito vimuttopi ca yāhi suggatiṁ.
Evaṁ sunītena subhāsitena, Dhammena ñāyena upāyaso nayaṁ; Nibbāpaye saṅkhubhitaṁ mahājanaṁ, Mahāva megho salilena medinin”ti.
Sumaṅgalajātakaṁ catutthaṁ.