“Nayidaṁ niccaṁ bhavitabbaṁ brahmadatta, Khemaṁ subhikkhaṁ sukhatā ca kāye; Atthaccaye mā ahu sampamūḷho, Bhinnaplavo sāgarasseva majjhe.

Yāni karoti puriso, tāni attani passati; Kalyāṇakārī kalyāṇaṁ, pāpakārī ca pāpakaṁ; Yādisaṁ vapate bījaṁ, tādisaṁ harate phalaṁ”.

“Idaṁ tadācariyavaco, pārāsariyo yadabravi; Mā su tvaṁ akari pāpaṁ, yaṁ tvaṁ pacchā kataṁ tape.

Ayameva so piṅgiya venasākho, Yamhi ghātayiṁ khattiyānaṁ sahassaṁ; Alaṅkate candanasārānulitte, Tameva dukkhaṁ paccāgataṁ mamaṁ.

Sāmā ca kho candanalittagattā, Laṭṭhīva sobhañjanakassa uggatā; Adisvā kālaṁ karissāmi ubbariṁ, Taṁ me ito dukkhataraṁ bhavissatī”ti.

Venasākhajātakaṁ tatiyaṁ.