“Kā nāma tvaṁ visālakkhi, ramme cittalatāvane; Samantā anupariyāsi, nārīgaṇapurakkhatā.

Yadā devā tāvatiṁsā, pavisanti imaṁ vanaṁ; Sayoggā sarathā sabbe, citrā honti idhāgatā.

Tuyhañca idha pattāya, uyyāne vicarantiyā; Kāye na dissatī cittaṁ, kena rūpaṁ tavedisaṁ; Devate pucchitācikkha, kissa kammassidaṁ phalan”ti.

“Yena kammena devinda, rūpaṁ mayhaṁ gatī ca me; Iddhi ca ānubhāvo ca, taṁ suṇohi purindada.

Ahaṁ rājagahe ramme, sunandā nāmupāsikā; Saddhā sīlena sampannā, saṁvibhāgaratā sadā.

Acchādanañca bhattañca, senāsanaṁ padīpiyaṁ; Adāsiṁ ujubhūtesu, vippasannena cetasā.

Cātuddasiṁ pañcadasiṁ, yā ca pakkhassa aṭṭhamī; Pāṭihāriyapakkhañca, aṭṭhaṅgasusamāgataṁ.

Uposathaṁ upavasissaṁ, sadā sīlesu saṁvutā; Saññamā saṁvibhāgā ca, vimānaṁ āvasāmahaṁ.

Pāṇātipātā viratā, musāvādā ca saññatā; Theyyā ca aticārā ca, majjapānā ca ārakā.

Pañcasikkhāpade ratā, ariyasaccāna kovidā; Upāsikā cakkhumato, gotamassa yasassino.

Tassā me ñātikulā dāsī, sadā mālābhihārati; Tāhaṁ bhagavato thūpe, sabbamevābhiropayiṁ.

Uposathe cahaṁ gantvā, mālāgandhavilepanaṁ; Thūpasmiṁ abhiropesiṁ, pasannā sehi pāṇibhi.

Tena kammena devinda, rūpaṁ mayhaṁ gatī ca me; Iddhī ca ānubhāvo ca, yaṁ mālaṁ abhiropayiṁ.

Yañca sīlavatī āsiṁ, na taṁ tāva vipaccati; Āsā ca pana me devinda, sakadāgāminī siyan”ti.

Visālakkhivimānaṁ navamaṁ.